Montaż bojlera Łódź

„Elastyczny wężyk pod zlewozmywakiem puścił i zalało kuchnię w kilka minut.”

Zakręciliśmy kątówkę, wytarliśmy szafkę i założyliśmy nowy wężyk w oplocie — stary pękł ze zmęczenia materiału po latach drgań. Woda wróciła jeszcze tego samego dnia.

„Wilgoć wyszła na ścianie w garderobie, a nikt nie wiedział skąd.”

Zamknęliśmy wszystkie punkty poboru — wodomierz dalej pełzł. Geofonem przeszliśmy trasę od rozdzielacza i przeciek namierzyliśmy w pół godziny, na jednej z pętli w podłodze.

„Ciepłej wody nie było od rana, a zbiornik przeciekał od spodu.”

Nowy podgrzewacz podwiesiliśmy na starych kotwach, przyłącza spięliśmy elastycznymi wężykami do istniejących kątówek i podpięliśmy zawór bezpieczeństwa — ciepła woda wróciła bez kucia ściany.

„Zbiornik z lat osiemdziesiątych grzał coraz dłużej i pobierał coraz więcej prądu.”

Wycenę podaliśmy przed demontażem. Stary zbiornik zdjęliśmy, nowy osadziliśmy na wzmocnionych kotwach i dołożyliśmy naczynie przeponowe do c.w.u. — woda grzeje się szybciej, a cena wyszła jak w kosztorysie.

„Bojler stał już na miejscu, ale instalacja kończyła się metr dalej.”

Brakujący odcinek dociągnęliśmy PP, zgrzewając mufowo kolanka i trójnik, a na wejściu osadziliśmy zawór bezpieczeństwa — na zgrzewane złącza dajemy gwarancję.

„Grzałka zaczęła wybijać różnicówkę przy każdym włączeniu.”

Grzałka miała przebicie na obudowę, a anoda magnezowa zeszła do drutu. Wymieniliśmy komplet, zbiornik odkamieniliśmy i złożyliśmy — po pół godzinie grzało bez wybijania.

„Po rozbudowie łazienki ciepła woda musiała dojść na drugi koniec domu.”

Trasę do zbiornika przełożyliśmy PEX-em, zaciskając tuleje na złączkach, a odcinek w nieogrzewanym przejściu owinęliśmy izolacją — ciepła woda doszła w niecałe dwie godziny.

„Na płytkach pod zbiornikiem pojawiła się rdzawa smuga.”

Nowy zbiornik dobraliśmy pod istniejący rozstaw przyłączy: mocowania weszły w stare otwory, a złącza złożyliśmy na uszczelkach płaskich — obeszło się bez skuwania płytek.

„Dostawa przyszła po południu, a dom został bez ciepłej wody na wieczór.”

Przyjechaliśmy po zmroku: stare przyłącza z ocynku rozkręciliśmy na śrubunkach, przejścia na zbiornik wykonaliśmy w miedzi na lut miękki i dołożyliśmy zawór bezpieczeństwa — ciepła woda była jeszcze przed nocą.

„Ze starego piecyka poleciała woda, gdy tylko ktoś odkręcił ciepłą.”

Odcięliśmy zawór przy podejściu, zanim zdjęliśmy piecyk. Na jego miejsce poszedł podgrzewacz pojemnościowy z zaworem bezpieczeństwa, spięty z istniejącym podejściem — ciepła woda ruszyła bez przeróbki pionu.

„Nowy zbiornik wisiał, ale zimna i ciepła były pozamieniane miejscami.”

Przyłącza były wpięte na odwrót, więc zbiornik nie chciał się napełnić. Przełożyliśmy je zgodnie z oznaczeniem, układ napełniliśmy i odpowietrzyliśmy — ciepła woda poszła w godzinę.

„Przy myciu pod prysznicem temperatura skakała od wrzątku do lodu.”

Skoki brały się z pulsującego ciśnienia z hydroforu — na zasilaniu zbiornika osadziliśmy reduktor ciśnienia, a na wyjściu ciepłej zawór mieszający termostatyczny — temperatura ustabilizowała się w jednej wizycie.

„Podgrzewacz schowany w zabudowie wymagał nowych przyłączy, a obudowa była na wymiar.”

Do przyłączy weszliśmy przez klapę rewizyjną: elastyczne wężyki zastąpiliśmy PEX-em na zaprasowanych złączkach, a filtr osadnikowy ze studni przeczyściliśmy — zbiornik ruszył bez rozbierania obudowy.

„Zasób ciepłej wody kończył się w połowie mycia, mimo dużego zbiornika.”

Na miejscu zmierzyliśmy temperaturę na wyjściu i zajrzeliśmy do zbiornika: grzałka obrosła kamieniem, a anoda była zjedzona. Grzałkę odkamieniliśmy, anodę osadziliśmy nową i skalibrowaliśmy termostat — zbiornik znów wystarcza na całe mycie.

„Rano zbiornik puścił od spodu i zalał pomieszczenie gospodarcze.”

Przeżarty zbiornik zdjęliśmy tego samego dnia, nowy podpięliśmy do gotowych przyłączy, a pod nim osadziliśmy tackę ze spustem — ciepła woda wróciła przed wieczorem.